2009/Nov/26

กลับมาจากทริปaeroแล้วครับ  น้องๆที่ภาควิชาจัดแล้วมาเชิญพวกพี่บัณฑิตที่จบไปแล้วไปด้วยกัน พวกพี่ๆก็อยากไปกันอยู่แล้วแหละ เพราะว่าทำงานกันหนัก นานๆจะได้ไปพัก แถมเป็นทะเลอีก ในใจคงนึกว่า ก็ดีไม่น้อย...

 

 

จริงๆทุกอย่างรวมๆมันก็โอเคแหละครับ เพียงแค่รู้สึกแปลกๆนิดหน่อย  เราจบไปแล้ว กลับมาเจออะไรเปลี่ยนไปบ้างมันเลยรู้สึกไม่คุ้นเคย แต่น้องๆบางคนก็ไม่เปลี่ยนไปเลยครับ ยังเฮฮากันเหมือนเดิม

 

มีกิจกรรมฐาน น้องๆก็มาเชิญพวกผมไปประจำฐานนึงอีกนะ (เพราะคนไม่พอ) ไอเราก็ตั้งใจจะไปชิวๆเล่นน้ำหน่อย ดันต้องมาทำอะไรแบบนี้อีก   แต่ก็นะ...น้องๆขอมาก็จัดให้ได้

 

มีกิจกรรมนึง น้องๆจะแจกแหวน(พลาสติก)ให้รุ่นพี่ปี3ขึ้นไป คนละหลายๆวง ปีละสี สาขาละสีเหมือนกัน แล้วให้น้องๆ ปี1,2ไปขอแหวน จากพวกพี่ๆให้ได้ทั้งหมดสิบวง และต้องครบทุกสี(มีหกสี)  โดยพี่ๆจะให้น้องทำอะไรก็ได้เพื่อจะแลกกับแหวน   ซึ่งส่วนมาก...อะไรก็ได้จริงๆครับ ก็เป็นช่วงที่พี่ๆำได้แกล้งน้องกันได้อย่างเต็มที่  สะใจกันไป   ส่วนผม ไม่แกล้งอะไรมากหรอก แก่แล้ว   แค่อยากเห็นน้องๆรักกัน เลยให้น้องๆไปหอมแก้มกัน ชายหอมชาย หญิงหอมหญิง ส่วนคนไหนมีคู่รัก(ส่วนมากจะพึ่งจีบกันใหม่ๆ) จะให้มาบอกรักกันแล้วเพื่อนๆมามุงดู   แหม~เห็นน้องๆรักกัน โลกเป็นสีชมพูแล้วมันมีความสุขจริงๆนะ 5555

 

 

ตอนพิธีซึ้งๆ  น้องๆก็มาเชิญพวกผมไปพูดให้โอวาส ซึ่งก็เหมือนเป็นปัจจัยหลักๆเลยแหละที่น้องๆเชิญมา  แต่ผมก็แอบคิดไม่ได้ว่า ถ้าพวกกุไม่มาเมิงจะทำกันได้มั๊ย   น้องๆพึ่งพวกผมและเพื่อนๆมากเกินไปจริงๆครับ หวังว่ามันคงรู้และพยายามทำให้ดีขึ้นในปีต่อๆไปนะ

 

และเป็นธรรมดาของทริปเด็กมหาลัย คณะวิศวะ ตกกลางคืนก็มีปาร์ตี้ริมหาด ซึ่งรีสอร์ทนี้ค่อนข้างหรูทีเดียวครับ หาดเล็กหน่อยแต่ทั้งหมดเป็นของเราเลย ยาวประมาณครึ่งกิโลเห็นจะได้  มีเครื่องเสียงใหญ่เบิ้ม มีดีเจ(น้องๆเนี่ยแหละ)เอาไอพอดมาเปิด เพลงแต่ละเพลงนี่...เพลงในพับทั้งน้าน  

 

และอย่างที่บอกมาที่แบบนี้มันก็ต้องมีแอลกอฮอลล์อยู่แล้วล่ะครับ  จริงๆผมรู้สึกว่ามันแปลกเหมือนกันนะ เวลาคนเรากินของแบบนั้นเข้าไป

มันจะกล้ามากขึ้น

 

พูดมากขึ้น

 

เฮฮาและลืมทุกสิ่งทุกอย่างได้

 

คนที่ไม่เคยคุึยกันเลยก็ได้คุยกัน 

 

คนที่ทะเลาะกันอยู่ก็มากอดคอกัน

 

คนขี้อายกลับได้บอกรักคนที่ชอบ

 

ข้อดีของมันคงมีเท่านี้หล่ะครับ เมื่อเทียบกับการบั่นทอนสุขภาพร่างกายแล้ว...ยังไงก็ไม่น่ากินอยู่ดี   แต่ชีวิตเด็กมหาลัย คนเราจะมาเริ่มกินเหล้าก็ช่วงนี้ล่ะครับ(อย่างน้อยก็ผมคนนึง) และส่วนมากก็เลิกช่วงนี้เหมือนกัน(ก็ผมอีกนั่นแหละ)

 

 

สุดท้าย ก็ถึงเวลากลับบ้าน

 

มีถ่ายรูปกันบ้าง

 

นั่งคุยกันบ้าง

 

ขอเบอร์และอีเมลล์กันบ้าง  

 

ผมคิดถึงช่วงเวลาแบบนั้นเหมือนกันนะ  ได้เจอน้องๆ เฮฮากัน มีโอกาสได้สั่งสอนสิ่งที่รู้มา แนะนำสิ่งที่ดีๆ...ถึงแม้ว่าผมเองจะทำแบบนั้นไม่ได้ทั้งหมดก็เถอะ   แต่หน้าที่พี่ที่ให้คำแนะนำน้องๆเสมอเนี่ย  ผมรักมันสุดๆเลยว่ะ

 

 

แล้วไว้ไปกันอีกนะ..น้องรัก~

 

ปล.ขออภัยที่ไม่มีรูปนะครับ เพราะรูปทั้งหมดที่ผมถ่ายไว้อยู่ที่กล้องเพื่อน ซึ่งถ้ารอคงไม่รู้เมื่อไรจะได้อัพกัน

ปล2.ส่วนใครอยากเห็นรีสอร์ท เปิดกูเกิลแล้วเสิจหาว่า ภลูเมเรียวิลล่า รับรองว่าอยากไปแ่น่นอนครับ

Comment

Comment:

Tweet


เล่าเรื่องสนุกอ่านแล้วเห็นภาพเลย
เหมือนได้ไปเที่ยวด้วย
จะมาบอกว่าไอเดียแกล้งน้องเจ๋งจัง
อยากเห็นน้องๆ รักกัน
เลยให้หอมแก้ม
และบอกรักกัน

คงตลกน่ารักดีเนอะ

อากาศดีๆ คงทำให้หายเครียดได้บ้างนะ


น่าเสียดายที่ไม่มีภาพถ่ายdouble wink double wink
#3 by รองเท้าแก้ว At 2009-11-26 19:33,
ดีจัง ช่วงเวลาแบบนี้

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใครว่ามีแต่ข้อเสียล่ะเนาะ

ข้อดีเยอะแยะ 555 พูดแล้วเปรี้ยวปาก

แหม ทริปครั้งนี้อ่านแล้วยิ้มตาม ขอบคุณที่มาแบ่งปันทริปดีๆค่ะopen-mounthed smile
#2 by ดอกแอ้ © At 2009-11-26 09:58,
เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำนะครับ
เสียดายที่ตัวผมเองไม่มีโอกาสได้รับน้อง
#1 by J Rock At 2009-11-26 09:46,