จันทร์เอ๋ย...
นานเท่าไรแล้วนะ
ที่เราไม่ได้พบเจอกัน
คงตั้งแต่ตอนนั้น
ตอนที่เรา...ไม่สิ
ตอนที่เธอตกลง ไม่เดินไปด้วยกันกับชั้น
รู้มั๊ย?
ตั้งแต่ตอนนั้น
มันทำให้ชั้นรู้ว่า
ขาทั้งสองข้างของชั้น
สามารถยืนหยัด และก้าวเดินไปได้เอง
โดยไม่ต้องพึ่งเธอแล้ว...
จันทร์เอ๋ย
ขอบคุณนะ
ที่ทำให้ชั้นรู้จักอะไรหลายอย่าง
จนทุกวันนี้
ชั้นยังรู้อะไรเพิ่มขึ้นอีก
อาจเพราะชั้นไม่ได้เดินร่วมทางกันกับเธอ
ชั้นจึงพบอะไรมากมายที่ไม่เคย..
ไม่เคยรู้สึก..
...แบบนี้มาก่อน
แต่ถ้าชั้นได้รว่มทางกับเธอ...
ชั้นอาจพบเจออะไรที่ไม่เคยเจออีก...ก้อเป็นได้
แต่...
ชั้นคิดว่า
ทางนี้แหละ...ที่ชั้นเลือก
แต่ว่า
บางทีเวลาที่ได้เจอกัน...แป๊บเดียว
พอห่างออกมา
มันรู้สึกแปลกๆอยู่เหมือนกัน
มันเพราะอะไรนะ?
เธอรู้มั๊ย?
ต่อจากภาคแรก>>>The moon<<<รึเปล่า?
อืมม...
ผมอยากรู้เหมือนกันนะ เวลาทุกคนมองพระจันทร์เนี่ย...จะคิดถึงอะไร? รู้สึกยังไงกันบ้าง?
สำหรับผมก้อตามที่อ่านกันมานี่ล่ะมั้ง?(คงไม่เป็นคำๆขึ้นมางี้หรอก...แต่ฟิลประมาณนี้)
บางคนอาจไม่รู้สึกอะไรก้อได้ล่ะ
แล้วสำหรับผมก้อไม่ใช่ว่าจะเส้าแบบนี้ตลอดหรอก...เวลามองพระจันทร์หน่ะ
แต่ก้อนะ...
บางที
แค่ได้มองพระจันทร์ก้อสุขใจแล้ว ~
ปามมี่♪
#edit!#
อ้อๆ ลืมไปเลย ธีมใหม่ๆ
ได้รับการสนับสนุนโดยเพื่อนผมเอง เครดิตอยู่บนเฮดนั่นแหละ เหอะๆ แต๊งหลายว่ะเพื่อน
สงกรานต์ต์ต์ต์!!! ไม่ได้ไปไหนฟ่ะ เบื่อเด็กแซบบบ เด็กแว๊น เด็กเสี่ยว เด็กเกรียน เด็กบลาๆทั้งหลาย ไม่เข้าใจเล้ยยย ทำงี้มันเท่ มันสวยหล่อตรงไหนฟะ!!
ข้างบนขอบ่นหน่อยนะ....ใครเจอไรมาเล่าก้อได้ครับผม~
edit @ 2006/04/15 17:55:23
