สิ่งที่ชอบ...
คนทุกคนมีสิ่งที่ตัวเองชอบกันทั้งนั้น
ไม่ว่าจะชอบมากชอบน้อย
ชอบแบบบ้าหรือแบบพอดีๆ..
...แต่คำว่า"ชอบ" ก้อคือชอบ..
และคนเราทุกคน ก้อต้องมีความฝัน..
ความหวัง ความคิดดีๆ กับสิ่งที่ตัวเองชอบ
นั่นเป็นสิ่งที่ดี...ที่มีอะไรที่เป็นตัวของตัวเอง
เราอาจจะชอบเหมือนใครหรือไม่เหมือนใครก้อได้
เพราะความชอบของแต่ละคนนั้น..ไม่เท่ากันอยู่แล้ว
เพราะฉะนั้น...การชอบอะไร เป็นเรื่องธรรมดา...มากๆ
...แต่
การที่เราชอบในสิ่งนั้น
มันเป็นประโยชน์รึเปล่า?
มันทำให้เกิดผลดีรึเปล่า?
บางคนอาจไม่รู้ แต่บางคนรู้
บางคนบอกว่าเป็นประโยชน์เพราะตัวเองชอบแล้วยังไงก้อต้องเป็นประโยชน์
นั่นคือความคิดของคนที่ "เป็นผู้ใหญ่" แล้วเท่านั้น
คนที่มีความสามารถในการหาเลี้ยงตัวเองและคนที่รักได้แล้ว..เท่านั้น
สำหรับคนที่ไม่ใช่....รู้มั๊ย?
ว่า "สิ่งที่ชอบต่างจากสิ่งที่ต้องทำ"
สิ่งที่ต้องทำ...
คนเราทุกคน..จำเป็นต้องมีสิ่งที่ต้องทำทุกคน
สิ่งที่ต้องทำนั้น..อาจจเป็นสิ่งเดียวกับที่ตนเองชอบก้อได้
ถ้าเป็นอย่างนั้นก้อถือว่าโชคดีไป
แต่ถ้าไม่ใช่...
ก้อนั่นล่ะ......
ยังไงเราก้อต้องทำมัน....เพราะมันคือสิ่งที่ต้องทำ
สิ่งที่ต้องทำ มักเป็นประโยชน์เสมอ
มักจะเลี้ยงตัวเราเองและคนที่เรารักได้เสมอ
และสำหรับบางคน..สิ่งที่ต้องทำอาจกลายเป็นสิ่งที่ตัวเองชอบโดยไม่รู้ตัว
อ่านมาถึงตรงนี้...
คนไม่เข้าใจคงมีเยอะ..และคนที่เลิกอ่านไปก้อมีเยอะ
งั้น...ผมจะบอกให้ ง่ายๆเลย...
สิ่งที่เราต้องทำนั้นสามารถเลี้ยงตัวเราและคนที่เรารักได้เสมอ และทำให้เรา..สามารถทำสิ่งที่เรารักได้ โดยไม่มีใครว่า เต็มที่กับมันได้ โดยไม่ต้องเสียใจภายหลัง เพราะเราทำในสิ่งที่ต้องทำจนสำเร็จแล้ว เราเลี้ยงตัวเองและคนที่เรารักได้โดยไม่ต้องพึ่งใคร มีความสุขได้ ถึงแม้ว่าจะช้าไป แต่ก้อไม่สายสำหรับสิ่งที่เราปรารถนา..จะทำมัน ดีกว่าเลือกทำมันตั้งแต่แรกๆแล้วต้องมาเสียใจภายหลัง เพราะไม่สามารถทำอย่างอื่นให้กับตัวเองและคนที่เรารักได้ นอกจากให้กับสิ่งที่ชอบเท่านั้น
สิ่งที่สำคัญที่สุด...อยู่ที่เรารักในสิ่งที่เราชอบมากแค่ไหน...ถ้ารักที่จะชอบสิ่งนั้นจิงๆ ก้อต้องรอได้ อดทนรอโดยทำสิ่งที่ตัวเองต้องทำต่อไป โดยคิดไว้เสมอว่า นี่เป็นทางที่เราจะทำในสิ่งที่เราชอบได้อย่างแน่นอน....เพียงเท่านั้น ก้อมีความสุขได้ - - โดยสมบูรณ์
เห้อออออ.....วันนี้มาแบบนี้อีกแล้ว ไม่รู้เพราะอะไร สงสัยอยู่ๆคิดถึงคำสอนของพี่ตัวเอง ที่ว่า "สิ่งที่ชอบต่างกับสิ่งที่ต้องทำ" พี่สอนผมมาแบบนั้น สอนอยู่นานเลยกว่าผมจะคิดได้ ว่ามันเป็นเรื่องจริง เมื่อก่อน(ไม่นานเท่าไรหรอก)ผมชอบตั้งใจว่าจะเรียนต่อด้านการทำอาหาร หรือว่าเป็น"เชฟ" นั่นล่ะ ตั่งใจแน่วแน่เลยว่าอยากจะเรียน แต่ที่สำคัญ คือมันแพงมากๆ มากเสียจนว่าทำงานกี่ปีถึงจะใช้ค่าเรียนคืนมาได้ ไม่อยากจะคิดเลย แต่ตอนนั้นคืออยากเรียนมากจิงๆ ใครจะพูดยังไงก้อไม่ฟัง ตัวเองเรียนแผนวิทย์มาด้วย มีแต่คนบอกว่าไม่เสียดายรึไง ไม่เสียดายสิ ก้อเราชอบนี่หว่า คิดได้แต่แบบนั้น ...จนพี่มาบอก และสอนเราถึงเรื่องนี้ เรื่องที่เขียนวันนี้ล่ะ อยู่ๆก้อนึกขึ้นมาได้เลยเอามาเขียน เกิดตรัสรู้ขึ้นมาทันที ว่าเราอาจจะทำมันตอนที่เราเรียนจบแล้วก้อได้ เลยแบนเข็ม ไปอีกด้านที่ตัวเองชอบเหมือนกัน และจะเอนท์เข้า คือ บริหาร จะเป็นบริหารการจัดการ หรือการตลาดก้อโอเค เพราะชอบทำเรื่องแบบนั้น และคงเรียนได้ดี - - - - ตอนนี้ได้มาอยู่ที่ตรงนี้สมใจ อยู่กับสิ่งที่ต้องทำ และต้องตั้งใจกับมัน ให้มากที่สุด เพราะมีคนฝากความหวังไว้กับเรา มากมาย เราต้องไม่ทำให้คนที่หวังในตัวเราต้องผิดหวัง เพราะเราเข้าใจดี..ว่าความผิดหวังมันเป็นยังไง เราจะไม่ทำแบบนั้น...แน่นอน
**เพื่อนๆมอ6/10ทุกๆคนที่เข้ามานะ สามารถอัพเดทข่าวสารเพื่อนๆได้ที่บลอกเรานี้(แต่คงนานเลยกว่าจะมี) หรือไปที่ oriojungนะ**
edit @ 2005/05/02 18:34:44
